യേശുവുമായുള്ള ആത്മബന്ധത്തിന്റെ ജീവിതം

ഒരു ബന്ധം (connection) നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ അർത്ഥം നമുക്കെല്ലാവർക്കും മനസ്സിലാകും. മഴക്കാലത്ത് വൈദ്യുതി മുടങ്ങുന്നതും, ഇന്റർനെറ്റ് ബന്ധം നഷ്ടപ്പെടുന്നതും, ടെലിഫോൺ ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുന്നതും സാധാരണ അനുഭവങ്ങളാണ്. ഒരു ബന്ധം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന പോലെ നാം അതിനെ അംഗീകരിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകാറില്ല. ബന്ധം പുനഃസ്ഥാപിക്കാനായി നാം സേവനദാതാവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു. കാരണം, ആ ബന്ധമില്ലാതെ പല അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കുകയില്ലെന്ന് നമുക്കറിയാം.

ഇതേ തത്വം നമ്മുടെ ആത്മീയ ജീവിതത്തിലും ബാധകമാണ്. ഇന്ന് അനേകർ ദൈവവുമായി ആത്മീയമായി ബന്ധം നഷ്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലാണ്. അവർ സഭയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരായിരിക്കാം, ആരാധനയിൽ സജീവമായി പങ്കെടുക്കാം ,വിശ്വാസം ഉള്ളവർ ആയിരിക്കാം . എന്നാൽ ദൈവവുമായുള്ള അവരുടെ വ്യക്തിപരമായ ബന്ധം അകന്നുപോയിരിക്കാം. ദൈവവുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധം ദുർബലമാകുമ്പോൾ, ക്രമേണ നമുക്ക് ദിശാബോധവും സമാധാനവും ജീവിതലക്ഷ്യവും ആത്മീയ ശക്തിയും നഷ്ടപ്പെടുന്നു.

ദൈവം ഓരോ മനുഷ്യനെയും ഒരു ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്. നാം ജനിച്ച കുടുംബത്തെയോ മാതാപിതാക്കളെയോ ജനിച്ച സാഹചര്യങ്ങളെയോ നാം സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്തിട്ടില്ല. നമ്മുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാക്കൾ നാം തന്നെയല്ല; നമ്മുടെ സ്രഷ്ടാവ് ദൈവമാണ്. അതുകൊണ്ട്, നാം എന്തിനാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത് എന്നും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ എന്താണ് പൂർത്തിയാക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്നും പൂർണ്ണമായി അറിയുന്നത് അവൻ മാത്രമാണ്. അവനോടൊപ്പം നാം കൂടുതൽ അടുത്ത് നടക്കുന്തോറും, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിനായുള്ള അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി നമുക്ക് മനസ്സിലാകും.

മനുഷ്യർ പലപ്പോഴും ഉടനടി ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ് കാണുന്നത്; എന്നാൽ ദൈവം അതിനപ്പുറമുള്ള വലിയ ഉദ്ദേശ്യം കാണുന്നു. **ദൈവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു ജീവിക്കുന്ന ഒരു ജീവിതം, നമ്മുടെ ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യങ്ങൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് കാണാനും ** നമ്മുടെ ജീവിതത്തിനായുള്ള അവന്റെ വിളി തിരിച്ചറിയാനും നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു.

യേശുവുമായുള്ള കൂടുതൽ ആഴമുള്ള ഒരു ബന്ധം നമുക്ക് എങ്ങനെ വളർത്തിയെടുക്കാം?

1. യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വരാനുള്ള ആഗ്രഹം

അർത്ഥവത്തായ ഓരോ ബന്ധവും ഒരു ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. മത്തായി 14-ാം അധ്യായത്തിൽ, യേശു വെള്ളത്തിന്മേൽ നടക്കുന്നത് പത്രോസ് കണ്ടു. അവൻ പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, ഇത് നീ തന്നെയെങ്കിൽ, വെള്ളത്തിന്മേൽ നിന്നരികിലേക്ക് വരുവാൻ എന്നോട് കല്പിക്കേണമേ.”

പടകിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ ആരും പത്രോസിനെ നിർബന്ധിച്ചില്ല. യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വരണമെന്ന ആഗ്രഹം അവനുണ്ടായിരുന്നു.

കാറ്റിനെയും തിരമാലകളെയും പത്രോസ് കണ്ടു. എങ്കിലും യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തണമെന്ന അവന്റെ ആഗ്രഹം ഭയത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു. അതുപോലെ, ക്രിസ്തുവുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധവും ആരംഭിക്കുന്നത് അവന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കോ അത്ഭുതങ്ങൾക്കോ, പ്രാർത്ഥനയ്ക്കുള്ള ഉത്തരങ്ങൾക്കോ വേണ്ടി മാത്രമല്ല, യേശുവിനെ തന്നെ നാം ആഗ്രഹിക്കുമ്പോഴാണ്.

യേശുവിന് നമുക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നത് എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ അതിനേക്കാൾ പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം ഇതാണ്: നാം യേശുവിനെ തന്നെയാണോ അന്വേഷിക്കുന്നത്?

ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള യഥാർത്ഥ ആഗ്രഹം നമ്മുടെ ഒഴികഴിവുകളെയും ഭയത്തെയും മനുഷ്യരുടെ അംഗീകാരത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹത്തെയും മറികടക്കും. യേശുവുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധം വ്യക്തിപരമാണ്. മറ്റാർക്കും നമ്മുടെ പകരം യേശുവിനെ ആഗ്രഹിക്കാനാവില്ല.

യേശു നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹമായി മാറുമ്പോൾ, അവനുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധം വളരാൻ തുടങ്ങുന്നു.

2. യേശുവിനെ വ്യക്തിപരമായി അറിയുക

മത്തായി 16-ൽ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് ചോദിച്ചു: “മനുഷ്യർ മനുഷ്യപുത്രനെ ആർ എന്നു പറയുന്നു?” അവർ പലവിധ ഉത്തരങ്ങൾ നൽകി. തുടർന്ന് യേശു കൂടുതൽ വ്യക്തിപരമായ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു:

“നിങ്ങളോ, എന്നെ ആർ എന്നു പറയുന്നു?”

പത്രോസ് മറുപടി പറഞ്ഞു:

“നീ ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനായ ക്രിസ്തു ആകുന്നു.”

ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചില വസ്തുതകൾ അറിയുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. യേശുവിനെ വ്യക്തിപരമായി അറിയുന്നതാണ് അതിന്റെ ഹൃദയം.

പ്രസംഗങ്ങളിലൂടെ നാം യേശുവിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കാം. ബൈബിളിലൂടെ അവനെക്കുറിച്ച് വായിക്കാം. കുടുംബത്തിൽനിന്ന് അവനെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാം. എന്നാൽ യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം ജീവിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവുമായുള്ള വ്യക്തിപരമായ ബന്ധം ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

ഫിലിപ്പിയർ 3:10-ൽ പൗലോസ് തന്റെ ആഗ്രഹം ഇങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു:

“അവനെയും അവന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ശക്തിയെയും അറിയേണ്ടതിന്.”

ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ അറിവ് പൂർണ്ണമായി എന്ന് പൗലോസ് കരുതിയില്ല. അവനെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അറിയണമെന്നായിരുന്നു അവന്റെ ആഗ്രഹം.

യേശു ഒരു ചരിത്രപുരുഷൻ മാത്രമല്ല; അവന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കുന്നതിൽ മാത്രം നമ്മുടെ വിശ്വാസം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. അവൻ ഇന്ന് ജീവിക്കുന്ന ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ദൈവപുത്രനാണ്. അവൻ രക്ഷിക്കുന്നു, രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നു, നയിക്കുന്നു, മനുഷ്യരുടെ ജീവിതങ്ങളിൽ ഇന്നും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ക്രിസ്തീയത ഒരു മഹാനായ നേതാവിന്റെ ഓർമ്മയെ പിന്തുടരുന്നതല്ല; ജീവിക്കുന്ന ദൈവപുത്രനോടൊപ്പം ഓരോ ദിവസവും നടക്കുന്നതാണ്.

3. പാപം ഏറ്റുപറഞ്ഞ് കൃപ സ്വീകരിക്കുക

ഏറ്റുപറയാത്ത പാപം നമ്മെയും ദൈവത്തെയും തമ്മിൽ അകലം സൃഷ്ടിച്ചേക്കാം. കഴിഞ്ഞകാല പരാജയങ്ങൾ കാരണം അനേകർ കുറ്റബോധവും ലജ്ജയും വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ കാരണം ഇനി ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവരാൻ തങ്ങൾ യോഗ്യരല്ലെന്ന് ചിലർ കരുതുന്നു. എന്നാൽ യഥാർത്ഥമായി മാനസാന്തരപ്പെടുന്നവരെ സ്വീകരിക്കുന്ന ദൈവത്തെയാണ് തിരുവെഴുത്ത് വീണ്ടും വീണ്ടും നമുക്ക് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.

1 യോഹന്നാൻ 1:9 നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്, നാം നമ്മുടെ പാപങ്ങളെ ഏറ്റുപറയുമ്പോൾ, ദൈവം വിശ്വസ്തനും നീതിമാനുമായതിനാൽ നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുകയും സകല അനീതിയിൽനിന്നും നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്.

കൃപ പാപത്തെ അവഗണിക്കുന്നതല്ല; കുറ്റബോധത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുവരാനുള്ള വഴി നൽകുന്നതാണ്.

വ്യഭിചാരത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീയെ യേശു കണ്ടുമുട്ടിയ സംഭവത്തിൽ ഇത് വ്യക്തമായി കാണാം. യേശു അവളുടെ പാപത്തെ അംഗീകരിച്ചില്ല; അതേസമയം അവളെ കുറ്റക്കാരിയായി തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്തില്ല. അവൻ ക്ഷമ നൽകി, രൂപാന്തരപ്പെട്ട ഒരു ജീവിതത്തിലേക്ക് അവളെ വിളിച്ചു.

കുറ്റബോധം നമ്മെ പിന്നോട്ടു നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്നു; എന്നാൽ കൃപ മുന്നോട്ട് പോകാൻ നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു. കുറ്റബോധം നമ്മുടെ പരാജയങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു; കൃപ ക്രിസ്തുവിന്റെ ത്യാഗത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. കുറ്റബോധം നാം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരാണെന്ന് പറയുന്നു; എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിലൂടെ ക്ഷമ ലഭ്യമാണ് എന്ന് കൃപ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

ഇന്നത്തെ ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധത്തെ ഇന്നലത്തെ പരാജയങ്ങൾ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ നാം അനുവദിക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുക, അവന്റെ ക്ഷമ സ്വീകരിക്കുക, അവന്റെ കൃപയിൽ മുന്നോട്ട് നടക്കുക.

4. ദൈവവചനത്തിൽ നിലനിൽക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുക

യോഹന്നാൻ 15:4–5-ൽ യേശു പറഞ്ഞു: “എന്നിൽ വസിപ്പിൻ.”

അവനുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധത്തെ യേശു മുന്തിരിവള്ളിയോട് ചേർന്നിരിക്കുന്ന ഒരു കൊമ്പിനോടാണ് താരതമ്യം ചെയ്തത്. ഒരു കൊമ്പിന് സ്വയം ഫലം കായ്ക്കാൻ കഴിയില്ല; അത് മുന്തിരിവള്ളിയിൽ ചേർന്നുനിൽക്കണം.

ക്രിസ്തീയ ജീവിതവും അതുപോലെ തന്നെയാണ്. ആത്മീയ ബന്ധമില്ലാതെ ആത്മീയ ഫലം പ്രതീക്ഷിക്കാനാവില്ല.

ബൈബിൾ ഒരു മതഗ്രന്ഥമോ ചരിത്രകഥകളുടെ ഒരു സമാഹാരമോ മാത്രമല്ല. തന്റെ വചനത്തിലൂടെ ദൈവം നമ്മോട് സംസാരിക്കുന്നു, തന്റെ സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു, തന്റെ ഹിതം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

പ്രാർത്ഥന ദൈവത്തോടുള്ള നമ്മുടെ ആശയവിനിമയമാണ്; തിരുവെഴുത്ത് അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ബൈബിൾ വായിക്കുന്നത് ഒരു മതപരമായ കടമയായി മാത്രം കാണരുത്. ദൈവവുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധം വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിന്റെ അനിവാര്യ ഘടകമായി അതിനെ കാണണം.

ദൈവവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ അറിവ് അനുസരണത്തിലേക്ക് നയിക്കണം. അവന്റെ വചനം അറിയുകയും ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നിലനിൽക്കുന്ന രൂപാന്തരം കൊണ്ടുവരുകയില്ല.

നാം അവന്റെ വചനത്തിൽ നിലനിൽക്കുകയും അവന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവനുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധം കൂടുതൽ ആഴവും ശക്തിയും പ്രാപിക്കുന്നു. അപ്പോൾ നമ്മുടെ ജീവിതം നിലനിൽക്കുന്ന ഫലം കായ്ക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

5. പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറയുക

മനുഷ്യശക്തി മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ക്രിസ്തീയ ജീവിതം വിജയകരമായി നയിക്കാനാവില്ല. എഫെസ്യർ 5:18 വിശ്വാസികളെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറയുവാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

പരിശുദ്ധാത്മാവ് വിശ്വാസികളെ പഠിപ്പിക്കുകയും നയിക്കുകയും ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയും ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും ദൈവത്തിന്റെ ഹിതത്തിലേക്ക് നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

തിരുവെഴുത്തിലുടനീളം, പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറയുകയും അവനാൽ നയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തവർ വ്യത്യസ്തമായ ജീവിതം നയിക്കുകയും ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുവാൻ ശക്തി പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തതായി നാം കാണുന്നു.

ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് ഒന്നിനും നമ്മെ വേർപെടുത്താൻ കഴിയില്ലെന്ന് പൗലോസ് ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇത് യേശുവുമായുള്ള നമ്മുടെ സ്വന്തം ബന്ധത്തിന്റെ ശക്തിയും ആഴവും പരിശോധിക്കാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

നമുക്ക് ദിവസേന പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ആവശ്യമുണ്ട്. ആത്മീയ ശക്തിക്കു മാത്രമല്ല, ദിശാബോധത്തിനും ജ്ഞാനത്തിനും ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യപ്രകാരം ജീവിക്കാനുള്ള കഴിവിനും നമുക്ക് അവന്റെ സഹായം ആവശ്യമാണ്.

ബന്ധം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ഉപകരണം അതിന്റെ വൈദ്യുത സ്രോതസ്സുമായി വീണ്ടും ബന്ധിപ്പിക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും പ്രയോജനകരമാകുന്നതുപോലെ, ആത്മീയമായി ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നുപോയ ഒരു ജീവിതവും അതിന്റെ സ്രഷ്ടാവുമായി വീണ്ടും ബന്ധപ്പെടുമ്പോൾ ഫലപ്രദമായിത്തീരാൻ കഴിയും.

യേശു നമ്മെ വീണ്ടും തന്റെ അടുക്കലേക്ക് വിളിക്കുന്നു. മതപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിലേക്കു മാത്രമല്ല, അവനുമായുള്ള ആത്മബന്ധത്തിലേക്കാണ് അവൻ നമ്മെ വിളിക്കുന്നത്.

നമ്മുടെ സ്രഷ്ടാവിന് ഓരോ ജീവിതത്തിനും ഒരു ഉദ്ദേശ്യമുണ്ട്. അവനോടൊപ്പം അടുത്ത് നടക്കുന്തോറും ആ ഉദ്ദേശ്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി നമുക്ക് മനസ്സിലാകും.

യേശുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു ജീവിക്കുന്ന ഒരു ജീവിതം ലക്ഷ്യവും അർത്ഥവും ഫലപ്രാപ്തിയും ആത്മീയ സ്വാധീനവും നിറഞ്ഞ ജീവിതമാണ്. നാം അവനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ജീവിതം അവന്റെ കരങ്ങളിൽ പ്രയോജനപ്രദമായ ഒരു ഉപകരണമായി മാറുകയും അവന്റെ നാമത്തിന് മഹത്വം കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യും.

അവസാനമായി ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം നാം എത്രകാലം ജീവിക്കുന്നു എന്നതോ, എത്രമാത്രം നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിക്കുന്നു എന്നതോ, എത്രത്തോളം വിജയിക്കുന്നു എന്നതോ മാത്രമല്ല. അതിനേക്കാൾ വലിയ ചോദ്യം ഇതാണ്:

നമ്മുടെ ജീവിതം ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റുകയും, അവന് മഹത്വം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?

നമ്മുടെ വാക്കുകളിലൂടെയും സ്വഭാവത്തിലൂടെയും ബന്ധങ്ങളിലൂടെയും സേവനത്തിലൂടെയും ഓരോ ദിവസവും എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങളിലൂടെയും ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹം പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനും ദൈവത്തിന് മഹത്വം നൽകാനും കഴിയുന്നവിധം നമ്മുടെ ജീവിതം യേശുവുമായി ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടു നിലനിൽക്കട്ടെ.

യേശുവുമായുള്ള ആത്മബന്ധത്തിന്റെ ജീവിതം ലക്ഷ്യബോധമുള്ള ജീവിതമാണ്. ലക്ഷ്യബോധമുള്ള ജീവിതം ഫലപ്രദമായ ജീവിതമാണ്. ഫലപ്രദമായ ജീവിതം ദൈവത്തിന് മഹത്വം നൽകുന്ന ജീവിതമാണ്.